Boise Hotel

Second Leg of the trip starts From Chicago to the East. First stop Gary, Indiana

An economic center that collapsed under capitalism: Gary, Indiana

We spent three days in Chicago, just resting from the month long trip from California.  Apart from a 6 mile walk to the Oak Park neighborhood that the rich people leve, we did literally nothing except to play with our puppy grand daughter Mocha.

We will visit Chicago whne we return from the East.

We stopped by Gary, Indiana on our way, and on my insistance.  We only had a limited amount of time due to my daughters nazi ways of commanding and insisting we drive on.

We had visited Gary last year and it was in ruins.  Once the center of economic growth, employment and production, capitalism has abandoned Gary.  They were selling complete buildings for $1.00 if you would also promise to live in it and take care of the building.

We had lived in Dyer, Indiana when we came to the US in 1981.  We decided to vitit it one day, because I had heard of this toen in Johnny Cash songs.  But mostly due to what we had heard from racists, and not knowing ourt way around, we were too scared to get out of the car and walk around then.

This year, the town still was in ruins with no sign of anything getting better.

The poems they had posted on closed store fronts and builds were telling.

 

Some pictures from last year, since nothing has changed this year from the last.

Boise Hotel

MAHVOLMUŞ BİR EKONOMİK MERKEZ: GARY INDİANA

Ekim 1, 2020.  Gary INDIANA

Chicago’da neredeyse hiçbirşey yapmadan üç gn dinlandikten sonra Perşembe günü yola çıktık.

Kızıız Erin de bizimle beraber geleceği için minibüsün içini ayarladık.  Orta koltukları kaldırıp, daha önce yere yatırdığımız arka koltukları onun oturup işini yapabilmesi için kaldırdık.

Erin bu gezinti sırasında işinde olacak.  Zaten pandemiden dolayı evden çalıştığı için artık bu gezide arabadan çalışacak.  Umudumuz her yerde gerekli internet bağı ve sinyalinin bulunması.

Chicago’da tam bir dinlenmeye girdik.  Bir aylık yolda ve otellerde geçtiğinden gizli bir yorgunluk ve ağırlık geliyor.  Belki her gün tonlarca aşyamızı otele taşıyıp, ertesi gün tekrar minibüsü doldurmanın yorgunluğu da olabilir.  Bir gün aşırı zenginlerin bulunduğu Oak Park mahallesindeki 9 km.lik yürüyüş dışında bütüb gün dinlenerek enerjimizi bulmaya çalıştık.  Tabii torun köpeğimiz Mocha’yı aşırı mıncıkmlamanın dışında.

Chicago’ya geri dindüğümüzde gezmeye karar verdik.  Şu an yeni yola çıkmaya yoğunuz.

Benim ısrarımla ilk kez İllinois eyaletinden çıkıp Indiana’ya girdiğimizde Gary şehrini dolaştık.  İstediğim kadar zaman ve özgürlükle dolaşamadık (kızım tam bir yol nazisi).

Gary’yi geçen yıl da ziyaret etmiştik ama geçen yıldan bu yana hiçbir gelişme olmadığı belli.  Zaten beklenemezdi de.  Bir zamanların ekonomik merkezi, çelik endüstrisinin merkezi, Hojnny Cash şarkılarının konusu, bölgenin istihdam merkezi bu şehir tamamen ölmüş, bitmiş ve bir daha asla kalkınamayacak bir şekildeydi geçen yıl.  Bu yıl da aynı.  Geçen yıl Gary şehri koskoca binaları 1 dolara satıyordu!  1 dolar!  Ancak binayı alan, binanın görünüşünü düzelteceğine ve içinde oturacağına imza atmak zorundaydı.

Geçen yıl çektiğim resimlerin aynı yerlerine gittik, ve hiçbir şeyin değişmediğine bir kez daha şahit olduk.

1981’de ABD’ye ilk geldiğimizde Gary’e yakın Dyer’da ev tutumuştuk.  Bir gün ben şarkılarda adını duyduğum Gary’e bakmaya gitmiş, ama o zamanlarda bile mahvolan şehrin sokağında (daha çok söylenenlerden dolayı) korkumuzdan dolaşamamış, arabayla gezip geri dönmüştük.

Bu gezimizde bulmak istediğim, geçen yıl gördüğüm bir yerdi.   Kapanmış binaların kontrplakla kapatılmış kapı ve pencerelerinin üzerine Gary halkı umut şiirleri yazmıştı.  Düşmenin son olmadığı, umudu canlı tutarlarsa tekrar düştükleri yerlerden kalkabilecekleri umtlarını dillendiren şiirler.

“Herkes koşacak, kaçacak, ve iddia edecek ki, 

‘Bu benim sorumluluğum değil’ diyecek

Ama ben burada kalmayı tercih ediyorum;

Burası benim evim.

Yeteneğin ziyan edilmesi müthiş bir kayıp,

İnancının taa derinliklerine in ve,

tüm engellere rağmen 

senin, kendi yolunla diren!”

 

“Sevginin kaynağı,

Huzurun kaynağı,

Işığın kaynağı,

Kalbimizi, evlerimizi, ve sokaklarımızı doldur

Bütün gün ve gece boyunca.” 

Çöküş ve yıkılış, kapitalizmin kokuşmuş yokoluşu Gary’den daha güzel hiç bir yerde bu kadar kayda geçemez.